maandag 24 januari 2011

Samen appelcake maken!



In de stage rond het BC Aan tafel, kregen we de kans om eens te koken met kleuters. Het moest ook wel een beetje gezond blijven dus hadden we gekozen voor appelcake. De activiteit werd tot in de puntjes uitgewerkt. Het was een hele leuke ervaring zo blijkt achteraf. Vrijdag ging ik met een paar kleuters aan de slag. De kleuters probeerden zoveel mogelijk zelf individueel te doen door het volgen van het stappenplan. Dit wordt een kookfries genoemd. De kleuters kregen elk een schort met een gekleurd mannetje op. Er waren telkens 3 koks en ze hadden ofwel een schort met een rood, geel of een blauw mannetje aan. Deze mannetjes keerden terug in de kookfries naast de foto’s. Het gaf aan welke kok die bepaalde stap mocht uitvoeren. Op de kookfries werd gewerkt met foto’s. Zo zien de kleuters beter wat ze precies moesten doen. Ze mochten eitjes breken, bloem afwegen, appels in stukjes snijden en nog veel meer. Wanneer er geen mannetje naast de foto stond, betekende dit dat de handeling door de juf uitgevoerd werd. Dit omdat de handeling te gevaarlijk is. Soms was er enkel begeleiding nodig. Dit was zo bij het mixen, Ze mochten de mixer vasthouden terwijl ik de mixer bediende. Doorheen het proces werd in een doorschuifsysteem gewerkt. Eerst mochten er 3 meisjes helpen bij het maken van de cake, daarna mochten de jongens zich eens van hun beste kant laten zien. De cake belandde uiteindelijk op onze rijkversierde tafel en toen.. Smullen maar!
Hier zie je enkele sfeerbeelden.









zondag 3 januari 2010

Stage rond het BC De Sint

“Zwarte piet
Huil maar niet,
Sinterklaas vergeet je niet.. "


Op maandag 30 november was het zover: onze eerste doe-stage. Helemaal rond het thema ‘De Sint’. Toen ik samen met de kinderen naar Melanie ( de klaspop) wou kijken, zag ik dat er iets vreemds in haar huisje lag. Een zak! Zou het de zak van zwarte piet zijn? Ja hoor, het was de zak van zwarte piet! En er zaten 2 briefjes in.
Beide briefjes waren van de Sint. In het eerste briefje stond er:


Juf Elien,
Dit is een briefje van de Sint. Ik had een mooie puzzel gekregen van een kind. Maar één van mijn pieten heeft dit laten vallen.
Kunnen jullie de puzzel opnieuw maken voor mij?
De grote afbeelding zit ook in de zak.
Er zitten enkele witte stukjes tussen. Deze mogen de kinderen aan de jou geven zodat zij een puzzelstukje kunnen nemen met een tekening op.
Veel succes!
De Sint en zijn pieten.

Meteen gingen we samen aan de slag om de puzzel van de Sint opnieuw te maken. Het ging heel vlot en al vlug was het moment aangebroken om het tweede briefje voor te lezen. Dit stond er:

Liefste juf Elien,
Ik heb heel wat verstrooide zwarte pieten dit jaar. Ze durven wel eens een foutje te maken. Om ze een beetje wegwijs te maken zou ik durven vragen aan de kinderen in uw klas of ze de pieten wat willen helpen. Dit kunnen ze door deze deurhangers mooi te versieren en aan hun deur te hangen als ik langskom .
Dankjewel en tot 6 december!
De Sint en zijn pieten

Het was duidelijk! We moesten de pieten helpen. Dit konden we door bijvoorbeeld deurhangers te maken. Ik ging met 5 kleuters aan de slag. Eerst kregen ze wat instructies en tips, daarna mocht hun fantasie de vrije loop gaan.
Dit werd het mooie eindresultaat waar ik trots op ben!

Hierbij wil ik graag de directie van de school bedanken dat ik er stage mocht lopen en in het bijzonder juf Petra en juf Elke.

Het voorbeeld dat we van de pieten gekregen hadden:




Het eindresultaat:




Mijn didactisch materiaal:

De Iti's


Wat begon als een ietwat rare opdracht, mondde uit in een superleuke en leerrijke opdracht. Binnen het vak musische grondhouding werd de opdracht: ‘Musisch Project’ ons niet meteen duidelijk. Brainstormen, dat was de grote opdracht. Na wat brainstormen en uitleg werd ons duidelijk gemaakt dat we ons project naar voor moesten brengen aan een bepaalde doelgroepen. De doelgroepen werden op voorhand vastgelegd dus was er geen discussie mogelijk. Aanvankelijk was onze doelgroep ‘Tanneke’, maar dit werd gewijzigd waardoor we in Mivalti terecht kwamen.

Het werd een leuk avontuur! We moesten enkele dingen aanpassen doordat onze doelgroep veranderd was, maar dit was voor ons geen enkel probleem. We bleven ons enthousiasme behouden.

Maak kennis met de Iti’s! Kiki, Nini, Sisi, Bonny, Lili en Fifi zijn hun vriendje Ricky kwijt. Door middel van zijn favoriet spelletje: het vlaggenspel, proberen de Iti’s hem terug te vinden. Ze vinden hem niet! Tot plots … de telefoon rinkelt. Ricky vertelt dat hij de andere Iti’s ziet, en komt naar hen toe gerend. Samen zingen alle Iti’s blij:

Zeven iti’s zijn zo blij, Zeven iti’s met hem erbij,
Je hebt ons geholpen, we zijn in de in de wolken!
We moeten nu gaan, maar der komt nog iets aan.
Zeven iti’s zeggen VAARWEL!


De gasten die in Mivalti aanwezig waren hebben werkelijk genoten van onze voorstelling. Ze hebben goed meegedaan met het vlaggenspel. Er zijn er zelf die zich aan een dansje waagden! Met een fijn gevoel hebben we deze opdracht tot een goed einde gebracht.

Hierbij nog enkele sfeerbeelden:





























De website van mivalti:

http://www.mivalti.be/

zaterdag 2 januari 2010

De leerkracht en school van de toekomst!


Als schrijfopdracht van taalvaardigheden moesten we onze visie over de school en de leerkracht van de toekomst even toelichten. Dit is mijn visie:

De leerkracht en de school van de toekomst zal er volgens mij helemaal anders uitzien dan we hem nu in gedachten hebben. Ik licht even mijn persoonlijke visie toe.

Ten eerste worden de kleuters en lagere schoolkinderen mondiger. Dit kunnen we zowel positief als negatief zien. Het positieve kunnen we beschrijven als kinderen die uit-en opgroeien met een eigen standpunt en visie over de dingen. Het negatieve aspect is dat kinderen soms weinig respect tegen over elkaar en elkaars spullen kunnen hebben.

Een volgend aspect is dat de klasjes misschien te groot worden om alle kleuters en lagere school kinderen voldoende aandacht te geven. Het voordeel aan deze situatie is dat de kinderen wel vlugger en makkelijker sociale contacten zullen leggen.

Als juf in spe zou ik later graag mijn eigen klasje hebben en inrichten. Ik hou ervan om in dit geval een klasje in te richten. Ik zou zeker en vast een leeshoekje, poppenhoekje, bouwhoekje, werkhoekje, een kring met stoelen, tekenbordjes in mijn klas willen. Natuurlijk mogen de vele speeltjes zoals poppen, auto’s, blokjes, boeken en dergelijke niet vergeten worden. Ook een zandbak in de klas zou leuk zijn. Hierin kan je wiskundige spelletjes inoefenen zoals de begrippen meer en minder. De klas mag en zal versierd worden met werkjes die de kleuters gemaakt hebben. En met een leuk laagje verf tegen de muren zal het werken, leren en spelen nog leuker zijn.

Nu we het over de kinderen en de inrichting van de klas gehad hebben, wil ik even aandacht schenken over hoe de juf uit de toekomst er moet uitzien. Kleuterleidsters zijn altijd al geweldig geweest met kinderen. Wat er precies beter moet weet ik niet. Je moet als kleuterleidster natuurlijk wel enkele vaardigheden goed onder de knie hebben zoals luisteren, begrip hebben voor de kinderen, gezag hebben, .. enzovoort.

De leerkracht en de school van de toekomst, daar wordt nu hard aan gewerkt door de studenten. We willen allemaal een stukje meebouwen aan deze mooie toekomst.

Tip de muis droomt over ...

Een jaarlijkse opdracht aan de opleiding is het beschilderen van een valies. Ik had mijn voorzorgen al genomen en al rondgesnuffeld op de rommelmarkten. Ik vond er uiteindelijk een en het werd een klein maar schattig valiesje.

Mijn eerste ontwerp waren twee olifanten. De vrouwelijke olifant stond vooraan en de mannelijke olifant achteraan op de koffer. De mannelijke olifant was verbonden met het vrouwtje door middel van hartjes. Toen ik het ontwerp toonde aan de lector, kreeg ik te horen dat het niet realistisch genoeg was. Ik besloot om het over een andere boeg te gooien.

Ik ging aan de slag met Tip de muis. Tip is een muisje naar een idee van Andrea Dami. De mevrouw achter de verhalen is Anna Casalis. De mooie afbeeldingen vloeiden uit de hand van Marco Campanella. Mijn ontwerpen zijn gebaseerd op tekening vanuit de boeken en ik kreeg groen licht van de lector.

Dit werd het eindresultaat:




























Mijn tekening van op de achterkant werd op deze afbeelding gebaseerd:
http://www.boekbesprekingen.nl/pics/boeken/7/7/777610.jpg

zondag 22 november 2009

Voorleeslesje in het lager onderwijs



Op 9 november zijn alle studenten erop uit getrokken naar de 1e en de 2e graad in het lager onderwijs. Onze opdracht was een verhaaltje voorlezen voor een klas uit de 2 graden.

Bij de eerste graad stond ik in het 2e leerjaar. Als inleiding had ik belletjes verstopt. Eerst vertelde ik dat Kikker graag verstoppertje speelt. Daarna mochten de kinderen op zoek gaan naar de belletjes. Kikker was die verloren in klas! Dit gebeurde op het liedje van ‘Waar zijn mijn belletjes gebleven’. Wanneer alle belletjes gevonden waren, mochten ze terug in de kring plaatsnemen. Daarna mochten ze de hoofdrol van mijn verhaal zoeken. Kikker zat ook in de klas verstopt! Daarna volgde het verhaal. De kinderen luisterden aandachtig mee. Toen het verhaaltje uit was, had ik nog een mooi afsluitertje. Ik had met mijn ‘magische stift’ een tekening getekend op een klein stukje papier. Elk kind mocht dan met een stift op zoek gaan naar zijn of haar figuurtje. Ze vonden dit reuzeleuk. De meester vond het ook leuk, hij gaf me alleen de raad goede afspraken te maken met de kinderen.


Bij de tweede graad stond ik in het 3e leerjaar. Hierbij heb ik de juf laten filmen en enkele foto’s laten nemen. Er was een smartboard aanwezig dus had ik alle afbeeldingen uit het verhaal ingescand en in een Powerpoint gezet. Het verhaal werd ingeleid met een leeg schilderij. De kinderen vonden dit vreemd. Wie hangt nu een leeg schilderij aan de muur? Ik vertelde het verhaaltje. Meteen begrepen ze hoe mooi een leeg schilderij wel kon zijn. Als afsluiter liet ik de kinderen hun ogen sluiten. Ik deelde voor elk kind een minischilderij uit, en wanneer ze hun ogen openden, mochten ze tekenen wat ze zagen. Er zaten echt hele mooie tekeningen tussen! Hierbij heb ik enkele van deze kunstwerkjes toegevoegd.






Bewegingsles: Piratenschip


Enkele weken terug was het mijn beurt om een opwarmingslesje aan mijn medestudenten te geven. Mijn opdracht had de naam: Piratenschip. Toen ik de opdracht doornam, vond ik hem superleuk. Ik heb er dan ook niet aan getwijfeld om een vlag te maken, diamanten, schatkistjes,.. allemaal om de opdracht aantrekkelijker te maken voor mijn kleuters. Ik heb er behoorlijk veel tijd in gestopt maar ik heb er met veel plezier aan gewerkt.

Wanneer het moment aangebroken was om het lesje te geven, was ik vrij zenuwachtig. Maar dit heeft niet lang geduurd. De medestudenten vertelden me dat het een zeer leuke opwarming was. De lector vertelde me dat ik wat luider moest praten en dat mijn slot te lang was. Maar ze vertelde ook dat het één van de beste opwarmingen was die ze tot nu toe gezien had. Ik hoop dat de medestudenten evenveel van mijn opwarming hebben genoten als ik zelf!